Mijmerbankje

Mijmeren? Waarom en waarom op een bankje? Misschien bent u er al toevallig langs gelopen, heeft u er al op gezeten: het mijmerbankje. Het staat in het Bennekomse bos, aan de rand van een heideveld, niet ver van mijn bedrijf BLCC Loopbaanbegeleiding vandaan. Wie goed kijkt ziet op de bank de naam van mijn bedrijf staan.

BLCC Loopbaanbegeleiding bestaat 25 jaar. Tijd voor iets
speciaals als dank voor iedereen met wie ik in die 25 jaar
op de een of andere manier heb samengewerkt of die
mij geïnspireerd en gesteund hebben: opdrachtgevers,
cliënten, collega’s, netwerkcontacten, familie en vrienden.
En dat is een mijmerbankje geworden. Bedoeld voor ieder
die eens met afstand naar de dagelijkse beslommeringen
wil kijken. Of die de gedachten gewoon wil laten gaan
en nieuwe ideeën wil opdoen. Wilt u gezelschap bij dit
mijmeren? Ik zit graag naast u.

Tot mijn 80ste?

Mijn eerste opdrachten 25 jaar geleden kwamen via mijn
netwerk bij me binnen. Eigenlijk is dat nog steeds zo: veel
gaat via via. De inspiratie en motivatie hiervoor komen
van mijn cliënten, collega’s, vrienden, netwerkcontacten
en natuurlijk mijn familie. Ook bij tegenspoed kon en kan
ik met mijn verhalen en vragen bij hen terecht.
Zo wil ik nog wel even doorgaan. Net zoals die collega,
83 jaar oud, die onlangs promoveerde op een proefschrift
over loopbanen. Niet dat ik van plan ben te promoveren,
maar doorgaan in het vak van loopbaanbegeleiding, en
hiervan genieten, wil ik nog graag jaren blijven doen.
U blijft bij me terecht kunnen voor: outplacement –
loopbaanbegeleiding – coaching – ontwikkeladvies.

Wat doet BLCC Loopbaanbegeleiding?

Samen mijmeren lijkt wel wat op wat ik in mijn bedrijf
doe. Want wat doe ik eigenlijk? Ik laat mensen mijmeren
over hun toekomst en help hen meer regie te nemen
over hun keuzes.Mijn rol als loopbaanadviseur is vooral
vragen stellen, meeleven, confronteren en meedenken
met cliënten. Ik begeleid graag mensen die voor
veranderingen staan en een nieuwe start willen maken.
Het doet me denken aan een veehouder die ik
begeleidde. Na jaren wikken en wegen besloot hij met
zijn bedrijf, dat generaties in de familie was, te stoppen
en te verkopen. Het afscheid van de koeien was het
zwaarst. Al dat afscheid nemen maakte ik mee en ik
zag hoe elke stap een overwinning was. Eens vroeg ik
hem wat hij eigenlijk deed als hij het moeilijk had. Het
antwoord was kort: dan ging hij bij zijn koeien staan.
Hij wilde verder gaan in het loonwerk. En dat ging
lukken. Enige tijd na het traject belde hij mij om te
vertellen dat een andere functie had gekozen, namelijk
machinebankwerker. Verrassend, maar toch logisch. Als
hobby bleek hij veel te werken op zijn eigen professionele
draaibank.
Dat is het mooie, om te zien dat mensen in beweging
komen en regie nemen, soms tegen wil en dank, hoe ze
afscheid nemen en aan iets nieuws beginnen.

© 2020 - Alle rechten voorbehouden - BLCC